Skyros 2026.6

Het is inmiddels zaterdagavond, 3 oktober. Ik ben al weer drie dagen thuis. In tegenstelling tot de afgelopen jaren geef ik ook even een verslagje van de laatste maand en de thuisreis.

De maand september gaf weer een ander beeld van Skyros te zien. Alle Grieken waren al weer vertrokken. Je ziet alleen nog toeristen uit andere landen.Voornamelijk Fransen en Oostenrijkers. We waren weer even “onder elkaar”. Het is weer was nog steeds ideaal. Net geen 30 gr. De wind begon wel wat toe te nemen.Overdag had ik daar geen last van. In de avond begon het soms eindelijk af te koelen.
Nu kom ik al 27 jaar op het eiland , maar dit jaar heb ik voor het eerst meegedaan met een georganiseerde boottocht. Best wel spannend hoe dat zou gaan met Pip.  Om 10.30 vertrokken we richting het zuiden. Pip vond het allemaal spannend met al die vreemde mensen. Na verloop van tijd liet ik hem even los op het dek. Hij ging de passagiers allemaal even begroeten. Niemand had daar gelukkig problemen mee. Onder de passagiers waren ook mijn Noorse vrienden die familiebezoek hadden. De broer en zus van Bjorn vonden het  leuk om weer eens nederlands te spreken. Zij hebben immers jaren in Nederland gewoond. Bij een aantal grotten werd even aangelegd zodat er gezwommen kon worden. (foto)Pip kon niet mee dus ik paste maar. Hij vindt het niet leuk als ik het water in ga en begint dan vreselijk te blaffen. Dat wilde ik de overige opvarenden niet aan doen. De tweede stop was bij een verlaten strand. Daar konden we enige tijd in de zon liggen en zwemmen. De loopplank van de boot naar het strand dreef op het water.`(foto) Dat vond Pip niet fijn. Uiteindelijk bleef hij halverwege staan en wilde hij niet verder. Ik probeerde hem vooruit te trekken, Bjorn probeerde hem te duwen. Dit tot grote hilariteit van de anderen. Uiteindelijk nam hij een sprong richting het water. Onder luid applaus van de overige opvarenden. Eénmaal op het strand ging hij helemaal los. Hij rende van hot naar her en hij had niet in de gaten dat ik het in het water lag.  Hij houdt me toch wel in de gaten want naar een paar minuten vond hij het wel voldoende en moest ik het water uit. De geur van de BBQ was waarneembaar op het strand dus was het tijd voor de lunch. De boot op vond Pip niet erg ,hij was eerder aan boord dan ik.
Het was een heerlijk dagje op het water.

Ondertussen moest ik aan de terugreis denken. De overtochten en hotels waren snel geboekt. Ik begon met het goed schoonmaken van het huis. Vooruit inpakken had geen zin , dus ik concentreerde mij op het schoonmaken. Het weer veranderde vrij snel. In de avond was het soms maar 13 gr. Overdag was het nog steeds lekker.
Uiteindelijk kwam zaterdag de avond van vertrek. Ik had alles in de auto gekregen. Het huis was leeg dus alles was mee, maar vraag me niet meer in welke tas ik wat gepakt had.
Het weer die avond was een kleine voorbode van hoe het de komende weken in Griekenland zou zijn. Het was stormachtig op zee. Na 1 uur en 45 minuten kwam ik aan in Kymi. Normaal een leuk haventje met veel horeca, was nu alles gesloten. Het begon hard te waaien en het werd echt onaangenaam. De volgende morgen kwam daar ook nog veel regen bij. Afgelopen week was het weer in Griekenland heel slecht, zware stormen. De boot is al drie dagen uit de vaart. (Video)
Op tijd vertrok ik naar Igounamitsa voor de boot naar Ancona. Halverwege deze rit werd het weer ineens een stuk beter. Uiteindelijk werd het 27 gr.
Ik was ruim op tijd. De douane is altijd even spannend ivm de hoeveelheid sigaretten die ik in de auto had verstopt. Uiteindelijk hoefde allleen mijn rolkoffer door de scanner , waar natuurlijk niets verbodens in zat. In tegenstelling tot de heenreis was het een aangename overtocht.

Na 20 uur varen kwam ik in een zonnig Ancona aan. Ik had een korte rit voor de boeg naar Parma. Het hotel aldaar is bekend voor ons dus dat voelde vertrouwd. Na een uitgebreid ontbijt vertrok ik voor de leukste etappe: een rit door de Alpen naar Walenstadt. Marlys was nog  op Skyros maar ik kon gebruik maken van haar appartement. Zoals gewoonlijk eerst naar het meer om de benen even te strekken (video). Daarna een pizza besteld en een rustige avond op het balkon gehad.
De volgende dag de langste rit naar Bonn. Tot aan Karlsruhe verliep de reis voorspoedig. Daarna begon de drukte en files. Eenmaal in Bonn hoefde ik me niet meer om Pip te bekommeren. Sylvia, lichtelijk ADHD, nam alle rondjes van mij over. Kwam vooral de volgende morgen van pas. Het regende vreselijk, maar ik kon rustig wakker worden op het  balkon.
De regen bleef vallen tot de grens met Nederland. Donderdagmiddag rond half twee was ik thuis.

Thuis wachtte mij een verrassing. Ik heb mijn huis al eerder verhuurd maar dat was steeds voor een paar weken. Dit jaar woonde er 4 maanden een jonge vrouw en die had er haar eigen plekje van gemaakt. Dat mag natuurlijk maar het is even spoorzoeken in mijn eigen huis. De slaapkamer en woonkamer heb ik weer op orde. De keuken en bijkeuken volgen morgen.
Mijn auto is een ware zandbak/ vuilnisbelt  geworden, dat pak ik in de loop van de week wel weer aan. Pip is moe,hij slaapt heel veel, maar hij eet goed dus hij is verder oké.

Kalo Chimona!!
Hans