Skyros 2025.7

Hier weer een berichtje uit Skyros. Dat het wat langer duurde heeft te maken met het feit dat er weinig is gebeurd de afgelopen weken. De zomer zit erop. Niet dat je dat aan de temperaturen merkt, maar wel aan de rust die is wedergekeerd. Heel Griekenland gaat in augustus op vakantie, dus vandaag gaan  de laatste gasten weer naar huis. Afgelopen weken waren er nauwelijks gasten uit Europa op het eiland. Deze komen vaak (weer) in september voor nog een paar weken in de zon. Juli/augustus waren qua temperatuur erg warm. Sinds een paar weken waait het wel stevig, wat verkoeling geeft. Komende weken wordt de 30 niet meer gehaald.
Voor de bewoners hier is het goed dat het wat rustiger wordt. Je merkt dat de mensen sneller boos en geïrriteerd zijn. Het is niet leuk als de vaste plekjes op het terras of taverne continu bezet zijn door andere mensen. (geldt ook voor mij)
Pip heeft een metamorfose ondergaan. Zijn vacht zat vol klitten, die ik er niet meer uitkreeg. Hij rolt graag door gedroogd zeewier, sowieso is een zandbad heel populair bij hem. Er is hier geen trimsalon, maar de dierenarts bood een oplossing. Haar enige ervaring met honden trimmen bestaat uit het haarvrij maken van de vacht voor operaties. Ze heeft zich lekker uitgeleefd op Pip. Ik kreeg een klein hondje terug. Maar wel zo praktisch. Geen klitten meer en hij brengt minder vuil mee naar binnen. Ik heb al een afspraak gemaakt bij de vaste trimmer in Zeist (28 oktober!!), die mag proberen om er weer iets van een setter te maken.
6 weken terug ruzie gehad met een gast op het terrein. Pip loopt los en is nieuwsgierig naar alles. Vooral als er wat te eten is. De man ging helemaal uit zijn dak: your dog is eating my baby!! Als je dit letterlijk neemt zou ik Pip een r*tschop hebben gegeven. Later begreep ik dat deze mensen geen baby hebben, maar een klein hondje. Ik denk dat Pip zijn voer gejat heeft. Volgens mij zijn die lui weg en kan Pip vanaf morgen weer los.
’s Middags aan het strand is hij in zijn element. Hij gaat het water in, klimt op de rotsen en maakt dagelijks nieuwe vrienden. Tot nu toe heeft dat niet tot problemen geleid. Als er niemand is wil hij af en toe wel onrustig worden: hij begint te blaffen alsof hij zeggen wil: “gaan we nog wat doen of blijf je liggen?” Zodra ik opsta en een paar passen zet, zet hij het op een rennen om dan minstens een kwartier weg te blijven. Kan ik weer even liggen.
Vorige week ben ik met Adriana een dagje naar Aliveri geweest. Een plaatsje op Evia. Zij moest röntgenfoto’s laten maken. Ik ging mee voor een dagje uit. In Aliveri werden in de jaren twintig in de vorige eeuw Albanezen opgevangen. Het was oorspronkelijk een groot tentenkamp. In de loop der jaren zijn de tenten vervangen door huizen. Aan de infrastructuur werd niets gedaan. Gevolg : een wirwar van smalle straatjes, vaak éénrichtingsverkeer, soms ook niet. De routeplanner had er moeite mee het adres te vinden. Nadat ik Adriana had afgezet ging ik  op zoek naar een carwash. Er zouden er twee zijn. De eerste was al jaren dicht….nummer twee was raak. Ik was over 3 uur aan de beurt. Toen ik vertelde dat ik van Skyros kwam, mocht ik als tweede in de rij aansluiten. Na ongeveer een uur had ik een nieuwe auto.(foto) Ik heb de tuinslamg hier wel eens op de auto los gelaten maar dat is koud water.
Adriana was klaar en we gingen op weg naar een plaatsje Eretria. Een leuk plaatsje aan de kust met een boulevard vol tavernes en winkeltjes. Twee pontjes varen continu heen en weer naar het vaste land. Na een heerlijke lunch op naar de laatste stop: de Lidl. Voor ons iets vanzelfsprekends voor eilandbewoners een  walhalla vanwege de keuze en de prijzen!
We waren ruim op tijd in Kymi voor de boot naar Skyros. Heerlijk op een bankje gezeten in de schaduw van de bomen.
Om 20.30 was ik weer thuis. Pip was uitgeput en ging snel slapen.

Gisteravond weer eens naar het dorp geweest. Het is weer bijna zoals juni, qua drukte. Ik kon eindelijk weer eens bij Dimitri eten, een heerlijke pork souvlakie.( foto)
Ondertussen ben ik bezig om een ticket voor de boot naar Ancona te boeken. Is weer een hele onderneming. Dat bewaar ik voor een volgende keer.

Groeten
Hans