Skyros 2026.1

Ondanks het stralende weer zit ik hier nu binnen op maandag dit stukje te schrijven. Ik had me helemaal buiten geïnstalleerd in de zon, bleek deze laatste een spelbreker. De zon staat al zo hoog dat ik met geen mogeijkheid mijn computerscherm kan afschermen voor de zon.
Ik ben nu 3 dagen hier. Bij deze een eerste berichtje. Of het de eerste van velen wordt weet ik nog niet. Ligt eraan of ik wat meemaak.
Afgelopen maandag vertrok ik vroeg in de middag naar Bonn. Een kleine 3 uur rijden. Daar was het koud en nat. Een gezellige maar ook vermoeiende avond doorgebracht bij Bernd en Sylvia.
De volgende dag naar Wallenstadt (ZW). Veel gemiezer onderweg. Het was ook erg druk op de weg, dus goed oppassen.. Eenmaal aangekomen in Wallenstadt ga ik altijd eerst even naar de Wallensee zodat Pip even kan rennen. Vlak naast de parkeerplaats zat een zwanenfamilie. Pip wilde daar gelijk op af. Leek me geen goed idee. Ik moest alle kracht bijzetten om hem een paar meter verderop te krijgen. Daar zaten weer veel eenden, maar die zijn minder gevaarlijk dan zwanen. Ondertussen was het hard gaan waaien en regenen. Het was koud plm 3 gr.
Marlyse had wat vrienden uitgenodigd die ik ook ken van het eiland. Al met al een leuke avond gehad met kaasfondue.
De volgende ochtend kon ik vanaf het balkon zien dat er die nacht verse sneeuw was gevallen. Toch wel spannend want ik moest over de San Bernardinopas . Maar zoals zoveel dingen in Zwitserland is dat ook hier goed geregeld. De wegen waren allemaal schoon. De zon scheen volop in de alpen ( zie de foto). Ik had een voorspoedige reis naar Ancona. Eenmaal daar aangekomen zag ik de schuimkoppen op de zee en begon ik wat ongerust te worden. Dat werd nog erger toen ik uit de auto stapte om mijn tickets te halen. Ik waaide zowat uit mijn jas. Het inschepen ging vrij vlot. Eerst maar een bezoekje aan het hondentoilet gebracht. Pip liet daar gelijk even merken dat hij aan boord was. Andere jaren had hij daar meer moeite mee. Over de overtocht kan ik kort zijn. Het was een ramp. Het stormde op zee. Je kon nauwelijks een plekje vinden om even uit de wind te zitten ( lees: om te roken). Ik heb het grootste deel van de avond bij de receptie doorgebracht. Pip kreeg veel aandacht zodat hij zich niet verveelde. Nadeel was wel dat daar ook de eerste hulppost was. Ik heb veel zieke mensen voorbij zien komen, er werden regelmatig plasticzakken uitgedeeld. Uiteindelijk voor mijn gevoel een lange nacht gehad. Volgens mijn slaapappje niet. Die gaf aan dat ik nauwelijks een diepe slaap heb gehad. Er was ook teveel geluid gedurende de nacht.

Ik was donderdagavond rond 6 uur in Igoumenitsa. Als er wordt omgeroepen dat de chauffeurs naar hun auto kunnen zie je dat mensen direkt de auto starten. Het duurt zeker 45 minuten voordat je daadwerkelijk de boot kunt verlaten. Gelukkig stond ik buiten op het dek. Maar hetzelfde gebeurde op de boot naar Skyros. En daar staan alle auto’s binnen!!! Lekker ongezond. Eenmaal weer op de weg in een oude valkui gevallen. Googlemaps geeft de “oude snelweg” aan als kortste route. Ze houden er geen rekening mee dat dit een onverlichte tweebaansweg is. Erg lastig als je achter een vrachtauto zit. Bovendien rijd je ook door bergen dus dat schoot niet op. Voeg daar de miezerregen en stortbuien bij en jullie zullen mijn opluchting begrijpen toen ik 3 uur later in Patras aankwam.
Op mijn balkon heerlijk wat gedronken en de laatste sandwiches gegeten.
De volgende dag een mooie rit door Griekenland gemaakt. Helaas weer veel regen, maar ook perioden met felle zon. Eenmaal op het schiereiland Evia kon ik de schade goed zien die de storm de afgelopen dagen heeft veroorzaakt. Veel puin op de weg en schade aan de kustlijn.
Bij aankomst in Kymi kreeg ik de schrik van mijn leven. De boot naar Skyros lag er niet!!! Bij navraag bleek dat de wind ’s morgens te hard was . De boot zou zo komen. Je ziet de boot op de achtergrond op de foto van mijn auto. Het strand waar ik altijd eerst even met Pip naar toe ga, was gehalveerd. Voor Pip maakte dat niet uit, rennen kan hij overal.
De overtocht naar Skyros verliep zonder problemen. Ik zag gelukkig een bekende die zich over pip ontfermde omdat ik naar het toilet moest.
 

Eenmaal aangekomen bij het huis zag alles er in eerste instantie goed uit. Het was schoon en het bed was opgemaakt. Eerst maar even de verkleumde handen verwarmen onder warm water. Helaas geen warm water. Ik dacht dat dat een kwestie was van een zekering omzetten in het kastje. Ik vond de zekering met het teken van warm water en zette de zekering aan…….Helaas allle elektriciteit viel uit. In het pikkedonker kon ik de hoofdschakelaar niet vinden. Ik heb een zaklamp bij me maar wist niet in welke tas die zat. Gelukkig waren de buren thuis, de buurman wist waar de hoofdschakelaar zat dus ik had weer licht. Hij wist me ook te vertellen dat er problemen waren geweest met de boiler. Even contact gezocht met Dimitris, de huisbaas, de volgende dag zou er een electriciën komen. Er zijn ook problemen met internet. Het lijkt alsof de WIFI het doet, maar helaas. Probleem was al gemeld bij provider…….maar ja. Vorig jaar zat hier nog een steunpunt van de provider op het eiland met bekende gezichten. Nu moet de melding online worden gedaan en moet je maar afwachten wanneer  e.e.a. wordt gerepareerd.
Zaterdag kwam de electriciën. “leuke dag”, het regende, de hele dag de deur  open en een Griek die de hele tijd van buiten naar binnen en vice versa moest. Er kwam een nieuw boiler en dit probleem was dus opgelost. De airco kon aan en het warmde snel wat op. De rest van de middag gebruikt om uit te pakken. Alle tassen zijn nu leeg maar ik kan nog niet alles vinden. Duurt wel even voordat alles een vaste plaats heeft.
Na de koffie bij Adriana eerst maar een tukkie gedaan. Na een heerlijke warme douche naar het dorp. Pip mag de eerste avond altijd mee. We waren zo ongeveer de enigen in het dorp ( zie foto). Het regende nog steeds en het was koud. Toch even lekker gegeten. Het was warm, ik mocht roken ( officieel mag dat niet) en Pip mocht mee naar binnen. Dat mag ook vaak niet.

Zondag eerst verder opgeruimd, tijd voor het strand. Het was ongeveer 18 gr. En zonnig. Op het strand liepen veel geiten. Pip wilde daar natuurlijk direct op af. Toen hij begon te blaffen vluchtte de geiten het bos in. Nadat ik geen geit meer zag liet ik Pip los. Hij snelde het bos in op zoek naar een speelmaatje. Na 10 minuten liet hij zich weer zien. In de zon uit de wind was het heel goed uit te houden.
In het dorp was het stil, ik heb bij Dimitris lekker gegeten. Vanaf donderdag wordt het drukker i.v.m. het paasweekend. Het dorp stinkt vreselijk naar de houtkachels die volop branden. Zelfs ik kreeg een geirriteerde keel.
Toen ik wegreed naar het dorp zag ik gelukkig mijn buren even. Pip moest thuis blijven en ik wil wel even weten of hij onrustig zou zijn. Vandaag hoorde ik dat ze niets hadden gehoord.

Bij het wegrijden keek Pip heel beteuterd door het raam van de deur. Ik kan beter maar niet omkijken. Bij thuiskomst was hij heel even heel blij. Hij had niet al zijn eten opgegeten, ik denk dat hij gelijk ging slapen toen ik wegging. Nadat hij ontdekte dat er nog wat te eten was ging hij even lekker smikkelen. Vervolgens droop hij weer af naar de slaapkamer om zich 2 uur later te melden voor een kort loopje. Toch altijd even spannend zo een eerste keer je hond achter te laten, maar alles is gelukkig goed gegaan.

Zo dit was het reisverslag. Bij Adriana zal ik dit vanmiddag verzenden. Nu eerst naar het strand.
Groeten, yassou

Hans