Skyros 2024.5

De afgelopen 10 dagen zijn niet de beste geweest. Pinksteren was erg druk. Er waren dat weekend bovendien 3 huwelijken. Het leek in het dorp wel hoogzomer. Er was eigenlijk geen plek om te kunnen eten. Zondag kwam Roosemarie en  op maandag hebben we de derde verjaardag van Pip gevierd, compleet met taart (zie foto).
Ondertussen heb ik redelijk veel last van  mijn darmen gehad (diarree). Weinig eetlust met gevolg dat ik zo slap als een vaatdoek werd. Overdag heel veel geslapen en niet naar het strand. Zaterdag een week geleden liep het even uit de hand. Ik was ‘s avonds even naar het dorp geweest. Om bij mijn auto te komen moest ik een klein klimmetje van een meter doen. En dat lukte me dus niet. Ik viel achterover en belandde in de berm. Ik had de kracht niet om op te staan en bleef maar liggen, er zou vast wel iemand langskomen. Inderdaad na een paar minuten stond de politie bij me. Ze zouden me even thuis brengen, dacht ik. Ik ging echter rechtstreeks naar het ziekenhuis waar de dokter was opgeroepen. Er gebeurde ineens van alles. Conclusie:Corona, hoge koorts 39 plus en vitaminetekort. De politie bracht me thuis. IK heb die nacht wel 12 uur geslapen.
Bjorn uit Noorwegen bracht me de volgende dag weer naar het ziekenhuis. Ik moest bij de microbioloog een bloedtest doen en urinetest. De bloedtest kon gelijk, de volgende dag moest ik urine brengen.
Roosmarie heeft de volgende dag urine afgegeven.  Uitslag in 1 of 2 dagen ( we zijn nu 5 dagen verder en heb nog geen uitslag , de micobioloog is onbereikbaar.) Bloed was wel goed. Met Roos naar de parkeerplaats gegaan om mijn auto op te halen en we hebben gekeken of ik mijn bril kon vinden. Bril niet gevonden maar ik heb gelukkig een reserve bij me.
Ik reed zelf terug naar huis, een route die ik dagelijks doe, maar ik wist toch een stoeprand te raken:klapband. Heel langzaam naar huis gereden en eerst maar eens slapen.
Daarna de mitsubishi pechhulp gebeld. Hun eerste advies was om naar een soort kwikfit te gaan op het eilland. Nadat ik uitlegde hoe dit eiland eruit ziet begreep ze dat diit onmogelijk was. Via hun griekse steunpunt zouden ze een oplossing zoeken. Wat schetste mijn verbazing , ik kreeg een belletje van Kimon, een bareigenaar dat hij de volgende dag tusssen 2 en 3 de band kwam verwisselen. Wat bleek zijn schoonvader heeft een groot bandenbedrijf op het vaste land. De pechhulp smste me ter bevestiging.
De diarree was nog niet over, ik ben voorzichtig met immodium, tot overmaat van ramp raakte mijn wc verstopt. Ik hoef jullie niet te vertellen hoe die eruit ziet na het doortrekken en alle drab weer naar boven komt. Goor dus.
De volgende dag kwam de loodgieter en die heeft de acute nood verholpen. Vooor definitieve oplossing moet de vloer van de badkamer open…..wordt vervolgd.
Gedurende deze dagen ben ik goed verzorgd door Roosmarie en Adriana. Kreeg ook veel berichtjes van andere mensen die me misten in het dorp.
Ondertussen ben ik koortsvrij, heb weer wat eetlust en ben al weer twee dagen naar het dorp geweest. Ben ook weer aan het strand geweest. Mijn conditie is echter belabberd. 
En o ja, donderdag avond brak er een noodweer uit. Veel regen en onweer. Helaas viel de regen voornamijk aan deze kant van het eiland en niet in de bossen. Brandgevaar blijft dus.Klein missertje: de ruiten van de auto staan standaard open! De volgende dag bleek hoeveel water er in de auto ws terechtgekomen.( filmpje als het lukt)

Is er ook positief nieuws? Jazeker, mijn buurjongetje, 3 jaar, had volgens zijn moeder een nachtmerrie gehad. Spoken op de muren.  En wie verscheen er toen om de spoken te verdrijven………uiteraard zijn grote vriend Pip.
Tot de volgende keer
Hans.