Skyros 2025.1

Ik had dit jaar geen plannen om reisverhalen te delen. Het werd steeds moeilijker om iets te melden wat de moeite waard is. Ik ben nu 4 dagen onderweg en heb al genoeg om te delen. Ik heb verschillende van jullie via whatsapp op de hoogte gehouden, maar hier volgt het hele verhaal tot nu toe.

Goed voorbereid ging ik maandag 31 maart op weg. Eerst nog even met Pip naar het park en dan afreizen naar Bonn. Bij het verlaten van het park sloot ik mijn telefoon aan op de navigatieapparatuur en kon de reis beginnen. Ik merkte al gauw dat de routeplanner het niet deed. Nou duurt het soms even voordat hij verbinding heeft dus ik bleef doorrijden. Bij Driebergen bleek dat het touchscreen helemaal niet functioneerde. Enfin binnen een kwartier was ik bij de garage in Bunnik. De monteur keek somber. Hij vermoedde dat het scherm kapot was, dat is niet zo snel verholpen. Even nog een harde reset geprobeerd, maar ook dat mocht niet baten. Toen nam hij plaats op de bestuurdersstoel en hij keek wat in het rond. “O, ik zie het al” het touchscreen kun je ook bedienen met wat knoppen vlakbij de handrem. Het knopje return was ingedrukt. Alle commando’s die ik gaf werden hierdoor geblokkeerd. Hij peurde wat met een schroevendraaier en plots kwam het knopje weer omhoog. Waarschijnlijk zat er wat zand tussen. Met een uur vertraging vertrok ik richting Bonn.

Bij Bernd en Sylvia een gemütliche  abend gehad. Volgende dag op weg naar Walenstadt (ZWI) . Het was prachtig weer en vooral de laatste twee uur zijn mooi. Rijden door Zwitserland is geen straf. Eenmaal ter plekke aangekomen eerst naar de Walensee ( see = meer). Daar kon Pip zijn energie even kwijt. Ik trof dezelfde dames als andere jaren ( hoe is het mogelijk) ze wisten zelfs onze namen nog.
Eenmaal aangekomen bij Marlise even de berichten bekeken. Toen begon de ellende. Als gevolg van een staking van Griekse zeelui zou mijn tocht door een andere rederij worden uitgvoerd. Vertrek was wel 4 uur vervroegd. Dat kon ik nooit halen. Of ik moest gelijk doorrijden of de volgende morgen om plm 5 uur vertrekken. Beiden waren geen optie. Doorrijden is onverantwoordelijk en midden in de nacht vertrekken doe ik ook niet.
Ik dacht ( heel naïef) ik bel wel even. Telefoon wordt na 18.00 uur niet opgenomen. Toen maar een chat begonnen, had ik nog nooit gedaan.
Geen reactie…….
De volgende morgen probeerde ik een boot op donderdag te vinden. Wonder boven wonder lukt dat. Het was zelfs de boot die ik eigenlijk wilde hebben toen ik ging boeken. Een vroege boot in de middag. De volgende dag ‘s morgen vroeg in Griekenland en dan in één keer dooorijden naar Evia voor de boot naar Skyros. Ik kreeg gelijk een digitale ontvangstbevestiging en ik was helemaal happy.

Totdat ik aankwam in Rimini. Er stond een bericht, waar je niet op kunt reageren dat ook deze boot niet zou vertrekken. Geen telefoonnummer tut uns leid usw und sofort……..
Dan maar een boot op vrijdag proberen. Dit lukte niet. Ik kon geen hut boeken alleen maar een dekstoel. Nu staan die stoelen weliswaar binnen, maar dit was geen aantrekkelijk vooruitzicht als je reist met een hond. Hij slaapt weliswaar maar bij ieder onbekend geluid is hij gelijk waakzaam. Voor mijzelf zou het ook niet goed zijn, overnachten op een stoel, omdat ik de volgende dag toch weer 6 uur moet rijden. Voor zaterdag hetzelfde verhaal. Eerstvolgende boot is zondag!!!!

Tot die tijd kan ik in dit hotel in Rimini blijven. Is niets mis mee, ze zijn zeer vriendelijk en helemaal gek van Pip, maar het is niet wat ik wilde.
Al met al ben ik dinsdag pas in Skyros.Zondag vertrek Ancona, maandag in de middag Igounamitsa (GR) Twee uur rijden naar Patras voor de nacht en dinsdag naar de boot van Skyros. Ik reis met de slechtste reder die ik ken: Grimaldi lines, ja van de familie van Monaco. Maar ik had geen keus.
 

Tot die tijd vermaak ik me hier. Het is lekker weer, prachtig breed strand, wat heel schoon wordt gehouden. Enig nadeel: restaurants ed. zijn grotendeels nog dicht. De keus is beperkt. Morgen wat boodschappen doen en dan maar weer hangen, op  het strand of op de kamer.
O ja, pip heeft zich goed gedragen, hij blaft nauwelijks, doet op tijd zijn behoeften. Zolang hij kan rennen heb je de rest van de dag geen last van hem. Heb hem vanavond zelfs even alleen gelaten om een koffie te scoren. Hij wil alleen weer bij mij op bed slapen. Principeel heb ik daar geen moeite mee. Hij moet alleen wat meer stilliggen. Hij beweegt veel in zijn slaap.
Nou, de kop is eraf, ik meld me volgende week wel een keer.
Groeten
Hans.